Ter gelegenheid van de publicatie Wessels/Verheul & Van Zanten I 2025
Korte toespraak Wessels:
“Beste uitgevers, waarde collega’s [Utrecht, Huize Molenaar, 19 november 2015]
‘Dit is de dag die je wist dat zou komen’. Wat een bijzonder moment is dit!
Na vijf edities van alle tien delen in de Serie Wessels Insolventierecht verzorgd te hebben, hebben jullie als auteursteam, het stokje overgenomen. [*]
Vandaag kijken we naar het eerste bewijs daarvan.
Ik voel mij vereerd dat ik het eerste exemplaar van de bewerking door Thijs van Zanten en Emil Verheul in ontvangst mag nemen en dat ik deze voor jullie feestelijke gebeurtenis met u allen mag delen.
Ruim vijfentwintig jaar geleden begon ik aan het eerste deel van de serie, op verzoek van de uitgever van toen. Ter herinnering, dat gebeurde in een omgeving waarin weinig literatuur voor handen was.
Tijdschrift voor Insolventierecht verscheen voor het eerst in 1995.
De INSOLAD-jaar boeken pas vijf jaar later.
Rechtspraak werd mondjesmaat en met vertraging gepubliceerd, let wel: alleen in hard copy-schriftelijk gedistribueerde tijdschriften.
Enfin, ik was gedreven door nieuwsgierigheid en het verlangen om een bijdrage te leveren aan de kennis van het, wat ik toen al noemde, het insolventierecht.
In elk van de vijf edities van alle delen probeerde ik actuele ontwikkelingen in wetgeving en rechtspraak, praktijkvragen en theoretisch debat samen te brengen, steeds met het doel om vooral de insolventiepraktijk een stevige steun in de rug te geven, maar ook om de wetenschap verder te helpen.
Maar doeleinden van de wetgever wijzigen, zienswijzen op bepaalde thema’s verdiepen zich, lagere rechtspraak komt wekelijk beschikbaar, er komt veel literatuur beschikbaar en inzichten evolueren en dus verandert gaandeweg ook het rechtsgebieden. Denk meer recent aan ‘contractualisering’ binnen de kaders van de WHOA.
En ook boeken moeten met hun tijd mee. Uitgever Wolters Kluwer zocht daarom naar opvolgers.
Het is daarom niet alleen logisch, maar bovenal inspirerend dat er nu uit jullie midden twee nieuwe auteurs het spits hebben afgebeten met het eerste deel in de serie Wessels Insolventierecht, het deel over ‘Faillietverklaring’. Zij hebben met een frisse blik aan het boek een eigentijdse invulling gegeven.
Hun bereidheid om zich in deze complexe materie te verdiepen, hun inzet en hun – weet ik zeker – kritische blik zullen voor praktijk, rechtspraak en ook de wetgeving van onschatbare waarde. Van wat ik al heb mogen lezen, getuigt hun werk van grondige kennis, heldere uitleg en een scherp oog voor relevante ontwikkelingen – kortom, precies wat de Serie Wessels insolventierecht verdient.
Ik wil bij deze gelegenheid mijn grote waardering uitspreken voor het werk dat zij verricht hebben. Daarmee is tegelijk het startschot gegeven voor de planning van het schrijven van de volgende delen in de serie. Het is een dankbaar gevoel te weten dat de serie bij u allen in goede handen is, en ik wens jullie alle ook succes toe bij het zetten van jullie eigen voetsporen binnen deze mooie traditie.
Maar laten we eerst samen toasten op de komst van dit mooie seriedeel ‘Faillietverklaring’ en zijn nieuwe bewerkers, Thijs van Zanten en Emil Verheul.
Gefeliciteerd!”
[*] Het redigeren en schrijven van de serie droeg ik in september 2022 over aan een groep redacteuren en auteurs, zie https://bobwessels.nl/blog/2022-09-doc1-serie-wessels-insolventierecht-behouden-vaart/.
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Toevoeging 22 november 2025
Als voormalig auteur van het boek dat nu (verkort) heet Wessels/Verheul & Van Zanten I 2025 keek ik naar de belangrijkste verschillen in opvattingen. Deze zijn (ik onthoud me van commentaar):
Paragraaf
[1027] Anders dan ik aangaf kan een rederij niet in staat van faillissement worden verklaard.
[1034] Ik sloot mij aan bij o.m. vaste rechtspraak van de Hoge Raad om als voorwaarde voor faillissement de eis van pluraliteit van schuldeisers te stellen. Verheul en Van Zanten verdedigen (met 3 uitgewerkte argumenten) dat er geen grond bestaat voor het stellen van dit vereiste.
[1041] Anders dan ik verdedigde menen Verheul en Van Zanten dat de rechter van de woonplaats van de schuldenaar bevoegd is tot faillietverklaring in het geval het geheel of een gedeelte van de goederen van deze schuldenaar onder bewind is geplaatst.
[1053] Art. 21 Rv (‘waarheidsplicht’) is volgens mij niet op de eigen aangifte tot faillietverklaring van toepassing. Anders de nieuwe bewerkers.
[1058] Is de eigen aangifte onderwerp van het adviesrecht van de ondernemingsraad? Wessels: ja; Verheul en Van Zanten: nee, het besluit tot eigen aangifte is niet adviesplichtig.
[1109] De termijn voor het instellen van een rechtsmiddel begint te lopen op de dag van de uitspraak, niet (opvatting Wessels) op de dag na die waarop de uitspraak is gewezen waartegen het rechtsmiddel zich richt.
[1122] Anders dan ik verdedigde is voor het instellen van hoger beroep van de schuldenaar tegen de afwijzing van een eigen aangifte tot faillietverklaring geen tussenkomst van een advocaat vereist.
Meer weten? Webshop: https://shop.wolterskluwer.nl/